De mens is gemaakt tot creëren…
Wist je dat woord en beeld samen iets krachtigs is? Ik wist het niet zo. In ieder geval niet zo bewust. Totdat ik startte aan mijn kunstopleiding. Wow! Wat powerful! Nu maak ik niets anders. Ik probeer elke dag wel iets te creëren, heb ik met mijzelf afgesproken. Gewoon, omdat ik daar blij van word. En omdat ik denk dat de mens gemaakt is om te creëren. Het hoeft niet gelijk kunst te zijn, je weet wel, die kunst die je in musea aantreft. Nee hoor, je kunt gewoon een simpel krabbeltje zetten. Dat vertelt je al iets! Eigenlijk hoeft het niks te zijn. Het gaat niet om het eindresultaat. Voeg er eens een tekst aan toe. Een gedicht, een haiku, een pantoum of gewoon wat losse woorden. Zo integreer je het beeld met jezelf, met je leven. Echt waar, ik zou zeggen. Probeer het eens! Een idee?
Houd het klein, wat bij jou past
Iets creëren kan natuurlijk ook iets anders zijn, dan kunst. Waar jij liefde voor hebt. Iets creëren doe je misschien wel in je werk door een workshop te bedenken. Of door thuis te koken. Of in de tuin iets aan te planten. Of 10 minuten gewoon ongecensureerd te gaan schrijven wat er in je opkomt; een verhaal. Het hoeft écht niet altijd heel ingewikkeld met verf of een naaimachine. Het kan laagdrempelig. Net wat bij je past. Het vertelt ook iets over jou. Als je er op let, je zult het zien, gaat de creativiteit los en de energie vanzelf stromen.
De creatie werkt, ik heb het ineens over grijze haren
Maar voor mij werkt het dus om ‘snelle’ tekeningen te maken. Van oliepastel, softpastel, waskrijtjes of potlood. En dan er een tekst bij te maken. Zo maakte ik gister een beeld met een tekst over ‘het leven vieren’. En ik dacht aan hoe snel het leven aan mij voorbij gaat. Mijn oudste zit al in groep 7. Ik kon mij nog zó goed herinneren dat hij in mijn armen lag, als baby. Snik, snik. Kinderen worden groot. En ik ook. Tenminste, ouder 😊.
Ik zei laatst tegen mijn man: ‘Misschien wordt het wel tijd dat ik mijn haren ga verven. Ze worden echt grijs!’ ’Nee joh, dat hoeft echt niet. Je ziet er nog zó jong uit’, zei hij heel lief (ik weet niet of het een grapje was, maar oké). Eigenlijk wilde ik er niet aan; haren verven. Het hoort tenslotte bij je hè. Grijs worden. Ouder worden. Of ga ik mijn ouderdom toch verbergen onder wat haarverf? Zou ik er dan eens jonger uitzien dan mijn man, terwijl hij vijf jaar ouder is? Op het nieuws hoorde ik laatst dat het helemaal ‘hip’ is als je je haar grijs laat worden. We lachen er thuis maar om. De kinderen zeggen altijd tegen ons: ‘Mam, papa is ouder, maar jij ziet er ouder uit.’ Hè bah. Dat wil ik, geloof ik, toch niet horen. Ik lach er maar om. Maar ondertussen…zie ik mijzelf wel ouder worden. Én wijzer uiteraard, haha!
Vier het leven!
Dus, ‘woord en beeld’. ‘Vier het leven’ was wat ik creëerde in mijn art journal (een chic woord voor een teken dagboek). Ah fijn, het maakt mij weer bewust van het leven. Over de vergankelijkheid van het leven. Over hoe belangrijk het is dat je geniet van wat je doet. Elke dag! Soms is dat lastig, want verdrietige en boze beelden en woorden komen ook geregeld voor in mijn dagboek. Het hoort erbij. Daar leer ik van. Dat is leven!
Fijne levensdag!