Balanceren. Dat was het ‘resultaat’ van mijn creatieve meditatie. Met verf. Met kleur. Met emotie.
“Balanceren in de beweging. Heen en weer. Zijn. In balans.”
Nou, dat zou ik vaker willen 🙂 Vandaag was zo’n dag. In balans zijn. Heel vaak is mijn leven niet in balans. Leef ik in uitersten. Vrolijk. Of juist heel erg somber. Want, waar veel licht is, is ook veel donkerte. Alles is in harmonie. Balanceren tussen de ene emotie en tussen de andere. Ik kan mij moeilijk verbinden met de donkere kanten in mijzelf. De schaduwkanten. Toch horen deze er ook bij. Afgelopen jaren heb ik mijn schaduwkanten gezien, en ervaren. Iets wat ik verstopt had. Ergens, in mijn lichaam.
Yoga en creatieve expressie hebben mij de schaduwkanten een plekje kunnen geven. Daar ben ik enorm dankbaar voor. Ik heb mijzelf meer kunnen omarmen, en accepteren om wie ik ben. Veel meer in balans. In evenwicht. Soms wankel ik, dat heb ik vaak 🙂 Vooral op “die dagen”…Inmiddels weet ik dat. In mijn lichaam zit veel wijsheid verstopt. In ieders lichaam. Je hebt geen coach of therapeut nodig. In principe zit alles er al. In je lichaam.
Toch zijn coaches en therapeuten, of yogadocenten :-), soms fijn. En dan heb ik het vooral om de ‘mensen’ achter deze naampjes. Mensen die mij op mijn pad begeleid hebben. Naar meer zelf bewustzijn. Dit kunnen bij wijze ook je buren zijn, vrienden, familie. En nog beter: je kinderen. Mijn kinderen zijn mijn ware ‘guru’s’. Echt waar. Van hen heb ik zoveel geleerd. Ik ben dankbaar dat ze in mijn leven zijn!
Mijn liefdevol leven. In balans!